اشك تنها همدم تنهاييم
نمی دانم چه می خواهم خدایا ، به دنبال چه می گردم شب و روز چه می جوید نگاه خسته من ، چرا افسرده است این قلب پرسوز ز جمع آشنایان می گریزم ، به كنجی می خزم آرام و خاموش نگاهم غوطه ور در تیرگیها ، به بیمار دل خود می دهم گوش گریزانم از این مردم كه با من، به ظاهر همدم و یكرنگ هستند ولی در باطن از فرط حقارت ، به دامانم دو صد پیرایه بستند از این مردم كه تا شعرم شنیدند ، برویم چون گلی خوشبو شكفتند ولی آن دم كه در خلوت نشستند ، مرا دیوانه ای بدنام گفتند دل من ای دل دیوانه من ، كه می سوزی از این بیگانگی ها مكن دیگر ز دست غیر فریاد ، خدا را بس كن این دیوانگی ها خسته ام آنقدر خسته ام که حتی نام خود را هم فراموش کرده ام و هیچ یادم نیست که برای اولین بار کدام گل را بوییده ام. من شکل سنجاقکی راکه در کوچه ی کودکی بوسیده ام از یاد برده ام. خسته ام انگار این جاده های سرد خاکی تمام شدنی نیست. خسته ام اما نه آنقدر که نتوانم تو را دوست داشته باشم و از کنار نفس های گرمت بی اعتنا بگذرم. بگو چقدر به انتظار بشینم که زمان از من عبور کند و ستاره ها شاهد خاموش شدن تک تک فانوسهایم باشند؟ چقدر پیراهن کدرم را در چشمه ی آرزو ها بشورم و روی طناب دلواپسی پهن کنم؟ اگر شوق رسیدن به دست هایت نبود هیچگاه آغوشم را نمی گشودم و اگر صدای گوشنواز تو نبود از گوشه ی تنهایی بیرون نمی آمدم. اگر شوق دیدن چشمهایت نبود هیچگاه پلکهایم را بیدار نمی کردم و اگر نسیم حرفهایت نمی وزید معنای جهان را نمیفهمیدم. من خسته ام اما نه آنقدر که نتوانم هرروز بر با شکوه ترین قله ی زندگیم بایستم و همراه با ستاره ها و خورشید به تو سلام کنم عزیزم تا ستاره ها دوستت دارم تا آسمان بیکران دوستت دارم حسین من گلکم عزیز و دلبرکم ! خنده هايت شادی بخش زندگيمه ، سلامتيت آرامش وجودم ، ¸.•*´¨`*•.¸ღ ღ ღ.•*´¨`*•.دعاهايت اميد زندگيم¸.•*´¨`*•.¸ღ ღ ღ.•*´¨`*•. اشکی چکید بر زمین ... اشکی از چشمان یه پسر کوچولوی ناز ... صبح تمام شد و آن روز بود که برای اولین بار صبحی دیدم حالا سالها گذشته و دوباره سالی بر سالهای زندگی پسر کوچولو افزوده می شود می شنو ی ؟؟؟ از همه سو می گویند : تولد تولد تولدت مبارک بیا شمع ها رو فوت کن تا صد سال زنده باشی تولدت مبارک نازنین من حسین جونیم با تمام وجود دوستت دارم نه ! کاری به کار عشق ندارم من هیچ چیز و هیچ کس را دیگر در این زمانه دوست ندارم انگار این روزگار چشم ندارد من و تو را یک روز خوشحال و بی ملال ببیند زیرا هر چیز و هر کس که دوست تر بداری حتی اگر یک نخ سیگار یا زهر مار باشد از تو دریغ میکند پس با همه وجودم خود را زدم به مردن تا روزگار دیگر کاری به کار من نداشته باشد این شعر را هم نا گفته میگذارم .... تا روزگار بو نبرد .... گفتم که ... کاری به کار عشق ندارم ! نخستین دیدارمان را به یاد داری؟ آره اون از من خوشگل تره آره بهش حسوديم مي شه هه هه هه ........................................ آره اون بهم اين حرف رو مي زنه مي گه اگه ديديش حسوديت نشه هااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا آخه من بايد به چي اون حسوديم بشه به خوشگلشيش به قشنگيششششششششششششش خوب اگه اينه ، منم به اندازه خودم قشنگي دارم به اندازه خودم خوشگلي دارم ........................ اما تا به حال به اين فكر كردي كه من خيلي چيزها داشتم و دارم اما اون هرگز نداشته ................. من معرفت داشتم اون نداشته من نسبت بهت محبت داشتم اون نداشته ............................. من بهت علاقه داشتم اون نداشته من مرام و وفاداري داشتم اون نداشته........................... من دوستت داشتم اما اون نداشته آره اون دوستت نداشتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتته اگه دوستت داشت در حقت خيانت نمي كرد اگه دوستت داشت همزمان كه با تو بود با يك آشغالي مثه خودش نبود اگه دوستت داشت پات واي ميستاد اما نيستاد ............................................... حالا بعدِ اين همه مدت بعدِ اين همه محبت بعدِ اين همه مهربوني و علاقه بعدِ اين همه زجر و بدبختي بعدِ اين همه و صبر و شكيبايي به من مي گي حسوديت نشههههههه .................................. آره من حسوديم مي شه نه به اون بلكه به شانس اون بلكه به اقبال اون ................................. نمي دوني با اين حرفت چه بغضي تو گلوم گذاشتي من كه نميتونم اين حرفهام و بهت بگم آخه تا حرفم شروع نشده چنان تو دهنم ميزني كه ديگه نميتونم ادامه مي دم پس مجبورم كه اينجا خودم و خالي كنم اينجا حرفهاي نگفتم و بهت بگم ............................................................................... آره با اين حرفت يه خنجري بهم زدي كه تا ته ته ته ته قلبم فرو رفت كه هرگز زخمش مداوا شدني نيست بلكه با تكرار حرفهات انگار نمك يا زهري خوب نشدني رو اون زخم می ریزی ............................... آره تو كه واسه من بهترين بودي آره تو كه واسه من عزيزترين بودي ............................................... آره توكه واسه من نفس بودي آره تو كه واسه من زندگي بودي .................................................... آره تو كه واسه من همه چيز بودي آره تو كه واسه من.............................................................. آره تو به من اين حرف رو زدي مي دونم الآن پيش خودت مي گي كه چه بي جنبست باز داري بي جنبه بازي در مياري ولي اين ديگه بچه بازي نيست خودت گفتي به خاطر اون به من اين حرف رو زدي ......................... باشه دستت درد نكنه اينه مزدِ اين چند وقت با هم بودن اينه مزدِ اين همه محبت و مهربوني اينه مزدِ اين همه ستايش كردنت ... به خدا ديگه خسته شدم از اين همه بي توجهي از اين همه بدرفتاري به خدا ديگه طاقتم تموم شده آخه من به كي بگم ديگه خستههههه شدم از خودم ، از خانوادم ، از تو ، از همه ، از زندگي خسته شدم خسته خسته مگه يه آدم چقدر مي تونه تحمل داشته باشه اين همه راه پا شدم رفتم پيش امام رضا تا ازش بخوام كمك كنه صبرم و بيشتر كنه بهم انرژي و نيروي تازه بده تا ازش بخوام بتونم همتون رو دوست داشته باشم اما وقتي پام به حرم رسيد وقتي اون گنبد طلايي شو ديدم نتونستم چيزي بگم نتونستم درد و دلم رو باهاش در ميون بزارم نتونستم باهاش حرف بزنم انگاري دهنم قفل شده بود فقط اين رو حس ميكردم تو دلم دارم به خاطر سرنوشتم زار زار گريه ميكنم به حرم مطهرش نگاه ميكردم و اشك مي ريختم حالا كه اومدم خونه خیلی خيلي پشيمونم كه اين فرصت طلايي رو از دست دادم كه چرا ازش نخواستم كه چرا نتونستم اي كاش مي شد دوباره برم اي كاش مي شد باهاش ارتباط برقرار مي كردم اما نشد........اونم من و نپذيرفت اونم منو به عنوان يك زائر قبول نداشت اونم نخواست حرفهاي من و گوش كنه ......... دلش مي خواست به پاش بيافتم زار بزنم و گريه كنم و اظهار ندامت و پشيماني كنم ...... آره من پشيمونم از تمام كارهاي زشت و ناشايستي كه تا بحال انجام دادم پشيمونم .... چرا دنیا نمی فهمد؟ که آنجا پای دیوار، دختری آرام و غمگین می دهد جان. مردکی با صورتی آرام و مهتابی ، امان میخواهد از طوفان. نسیمی سرد و بی پروا،میزند سیلی به گوش کودکی تنها. چرا دنیا نمی فهمد؟ که در یک خانه ای در انتهای کوچه ای تاریک و تنگ، عده ای هستند که می خواهند مرگ خود را از خدا. یا کلاغی روی بام می کند راز و نیاز. یا که آنجا اسب،تنها می دود شیهه کشان. چرا دنیا نمی فهمد؟ که آنها با دلی غمگین و درد آلود به او دل بسته اند!
انگار صد سلسله کوه را روی شانه های نحیفم حمل کرده ام
انگار هزار سال پلک بر هم نگذاشته ام.
از دست زمین و آسمان دلگیرم و از درختانی که بی من سبز شده اند گله مند.
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم؛
که در همسايه ی صدها گرسنه،
چند بزمی گرم عيش و نوش می ديدم،
نخستین نعره ی مستانه را خاموش آندم،
بر لبِ پيمانه می کردم.عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم؛
که می ديدم يکی عريان و لرزان؛
ديگری پوشيده از صد جامه ی رنگين؛
زمين و آسمان را،
واژگون، مستانه می کردم.عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم؛
نه طاعت می پذيرفتم،
نه گوش از بهراستغفارِ اين بيدادگرها تيز کرده،
پاره پاره در کفِ زاهد نمايان،
تسبیح را صد دانه می کردم.عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم؛
برای خاطر تنها يکی مجنونِ صحراگردِ بی سامان،
هزاران ليلی ناز آفرين را کو به کو،
آواره و ديوانه می کردم. عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم؛
به گردِ شمع سوزانِ دلِ عشاقِ سرگردان،
سراپایِ وجودِ بی وفا معشوق را،
پروانه می کردم.عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم؛
به عَرشِ کبريايی، با همه صبر خدايی،
تا که می ديدم عزيزِ نابجايی،
ناز بر يک ناروا کرده خواری می فروشد،
گردشِ اين چرخ را،
وارونه بی صبرانه می کردم.عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم؛
که می دیدم مشوّش عارف و عامی،
زبرقِ فتنه ی این علمِ عالم سوزِ مردم کش،
به جز انديشه عشق و وفا، معدوم هر فکری،
در اين دنيای پُر افسانه می کردم.عجب صبری خدا دارد!
چرا من جایِ او باشم؛
همين بهتر که او خود جایِ خود بنشسته و تابِ تماشایِ تمامِ زشتکاری هایِ اين مخلوق را دارد!
وگرنه من به جایِ او چو بودم،
يک نفس کی عادلانه سازشی،
با جاهل فرزانه می کردم؛
عجب صبری خدا دارد! عجب صبری خدا دارد!
یک روز تابستانی سی شهریور ماه سال 1363
تولدت مبارک حسین عزیزم 
دیداری كه در آن زیباترین طلیعه عشق را با تمام وجود نثارم كردی!
نخستین برخورد نگاهمان را به یاد داری
نگاهی كه تا ابد در خاطرم خواهد ماند؟
نگاهی كه مرا تا اوج بودن و ماندن رساند
نخستین كلام زیبایت تداعی بهترین روز روزگارانم گشت
تنها چندصباحی است كه از نخستین دیدارمان می گذرد اما ،
در این چند صباح كوتاه و زیبا من و تو به ما رسیده ایم
و اكنون من چه سرشارم، سرشار از عشق تو ! سرشار از لطف و مهربانی تو
و هزار هزار بار درود بر تو ای مهربان ترینم
درود بر تو كه تمام وجودم را به حیطه سرزمین گرم و مهربانت كشاندی
تنها آرزویم پركشیدن است ، پركشیدن در آسمان زیبای تو
تقدیم از بی نهایت وجودم به كسی كه عشق را به قلبم هدیه كرد...
| Design By : Night Skin |
